آنقدر برای ماندن بهانه داشتم

که برای

رفتن...

ای کاش

آنقدر ستاره برای چیدن داشتم

که برای

 شب شدن

و ای کاش

آنقدر نفس برای زندگی

که برای

مردن

تمام ناتمام مرا

   که تمام میکند؟

         شاید یک هیولای تبعیدی

که در نهایت این روز

خورشید را

دزدیده است...

در انتظار نیامدنت کدامین ثانیه از حرکت باز

                   خواهد ماند؟